ÇİFT KARE

Aynalar her şeyi yansıtıyor işte. Gizlemek istediklerimizi, yalnız kaldığımızı, acılarımızı, en önemlisi gözyaşlarımızı. Hissettiklerimizi değil hissettirdiklerimizi gösteriyor. Kimi kırdıysak ya da üzdüysek bir bir aynada beliriyor. Kendimizden geçtiğimiz zamanlarda kırdığımız kalplerin sesleri yankılanıyor kulağımızda. Bencil olamıyoruz bir türlü. Hak ettiğimizi düşünüyoruz, yaptıklarımızdan dolayı.

Yalan..

Ne güzel bir yalan..

Nasıl da silik ve gurursuz bir yalan..

Aynalar her şeyi yansıtmıyor işte. Allahın cezası aynalar sadece bizi gösteriyor. Yüzümüzdeki boktan ifadeyi, kızarmış burnumuzu, dolan göz pınarlarını. Lanet olasıca ayna ezilip büzülmüş halimizi, güçsüzlüğümüzü, en önemlisi acizliğimizi resmediyor bize. Bencil duygular içinde "Bu kadarını hak edecek ne yaptım?" derken buluyoruz kendimizi.

Hak ettiklerimizi değil de hak etmediklerimizi mi yaşıyoruz cidden?

Bu kadar kötü olamayız yani?

Daha ne kadar inkâr edeceğiz?

Aynı şeyi mi düşünüyoruz? "Ömrümün sonuna kadar."

Ama ben söylüyorum hiç de tereddütsüz;
Ben ne zaman kötü olsam bu kısır döngüde kendimi her gece ağlarken buluyorum.

Sanırım ne demek istediğimi anladınız.